Homepagina
   
  deglasblazer
   
  Over Glas
   
  Fotoalbum
   
  Nieuwste creacties
   
  Koninklijk Paleis
   
  Contactadres
   
  foto's cursus
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   


 

 

Over Glas door Mark Mertens

Mol heeft al héél lang iets met glas, en natuurlijk nog véél langer iets met wit zand, de belangrijkste grondstof voor glas.
 

Het feit

- dat zowat overal ter wereld mensen vanuit hun huis door een gat in de muur naar buiten kunnen kijken zonder het vliegend fleuris te krijgen,

- dat ze hun drank uit een fles in hun glas schenken,

- dat ze door hun brilglazen de contouren beter zien,

- dat ze in labo's door microscopen naar een druppeltje bloed kijken dat op een
  stukje glas ligt,

- dat sterrenkundigen door telescopen de ruimte verkennen,

- dat sierlijke kristallen artefacten huiskamers sieren,

- dat prinses Mathilde en Joke Van De Velde hun lippen stiften in spiegeltje -spiegeltje - spiegelglas en - mijn opsomming is limitatief -,

 

Dat heeft allemaal met het Molse witte zand te maken en daar mogen we echt fier op zijn.

 

Glas is eigenlijk een raar product; terwijl je het ziet, zie je er ook door, het heeft eigenlijk geen kleur, het weegt wel, het kan gevaarlijk zijn, het houdt koude tegen en zeker in dubbele thermopane-uitvoering, het verdubbelt de zonnewarmte, het doet de sla en prei sneller groeien, het bezorgt je een kater als er teveel van op hebt en als het op is, blijft het glas toch nog over !

Glaasje op laat je rijden !

 

Vroeger konden mensen die een oog verloren, een "glazen" oog krijgen, het is dus ook een prothese !

 

Mijn vader ging na de 2de wereldoorlog als glazenier de ramen herstellen in Antwerpen. Hij had daar specifiek gereedschap voor : o.a. een glassnijder met een diamantje. Als kind snapte ik niet dat hij het glas zo mooi recht kon snijden en breken.

 

Een lamp, ene ruit, een stuk glas kapot gooien met katapult of met een steen, was het grote genoegen van kwajongens ! Je sleutel vergeten na een avondje stappen , noopte je om moeder of zus te wekken via het getik van enkele steentjes tegen de slaapkamerraam boven !

 

Als student ging ik in de vakantie in het nu ter ziele gegaan flessenfabriek werken. Toen nog "Bottelerie Reunie Belge" of zoiets! Ik was enorm gefascineerd door het productieproces: de gloeiend hete oven met vloeibaar glas, de oranjerode druppel die afgesneden werd en in een "Molse" mal viel, de gensters, de gloed, de ovenwerkers met hun hittebestendige maskers, de bakoven, waar de flessen rood ingingen, hun interne spanning kwijtraakten en er lauw, kleurloos uit kwamen. De kwaliteitscontrole, de nummers op de fles, de gekke machine die de slechte flessen wegtikte, maar héél dikwijls haperde. Het inpakken met de hand of automatisch. De premielichten in volgorde van veel centen: groen, oranje & rood !

 

Recent bezocht ik "Val Saint Lambert" en konden we zien hoe een "glasmeester"
een vaas vaardigde ! Echt heel kunstig vakwerk is dat, weliswaar gesteund door de Waalse Gemeenschap !

 

En ook kunstenaars gebruiken glas als materie om iets moois te creëren, te blazen. Ook hier geldt : je ziet, bekijkt het, en ziet er los door. Ik zou een kleine tip willen geven voor vanavond : doorzichtig het niet, maar zie en kijk, voel en verwonder. Als je 't mij vraagt : ik ben zeer benieuwd, maar .... eerst 'n "glas" ?

 

Dit gedicht is voorgedragen op mijn eerste "tentoonstelling" door wijlen Mil Caeyers